White Noise Of Summer

Το μπλογκ, ναι, ναι, ξέρω.
Καμιά φορά αλλάζω και το θέμα του, για να μη το βλέπω συνέχεια ίδιο και παρατημένο και να παραμυθιάζομαι ότι ασχολούμαι ακόμα μαζί του. Καμιά φορά αλλάζω και το θέμα της συζήτησης όταν ο Βασίλης με ρωτάει γιατί δε γράφω πια εδώ, και δε θέλω να του πω πως θα το έκλεινα αν δεν ήθελα να μένει εσαεί αδιαμφισβήτητο πειστήριο και επίτιμο μέσο καταγραφής της σχέσης μας, και δε θέλω να του πω πως δε γράφω γιατί δε χρειάζεται να γράφω, γιατί οι αγάπες δεν εξηγούνται επαρκώς με ωραίες, καλά δομημένες παραγράφους διανθισμένες με ποπ αναφορές.

Η αλήθεια, βέβαια, είναι πως τον αγκαλιάζω λίγο πιο σφιχτά τα πρωινά, γιατί ξέρω πως όσο αργά κι αν κακοψοφάει το καλοκαίρι, τα ιδιαίτερα και το φροντιστήριο και οι υποχρεώσεις με πλησιάζουν απειλητικά για να μου φάνε όλες τις θεσπέσιες, πολύτιμες μου ώρες βαρεμάρας. Είναι αστείο πως περνάω πάντα το καλοκαίρι σε μισόνεκρη κατάσταση, βαριέμαι θανάσιμα, σέρνομαι σκεπτόμενη όλα τα ΥΠΕΡΟΧΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΩ ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ!!!1 και τις πρώτες ζεστές μέρες του Σεπτέμβρη αρχίζω να περιφέρομαι ωσάν ανάπηρος ζητιάνος του Θεού που προσεύχεται για μια επιμήκυνση καλοκαιρινού χρέους. Να αποσβέσω τα αμέτρητα ελεύθερα λεπτά ενός εφιαλτικά αργού τριμήνου με ακόμα περισσότερο καθισιό, με πιο πολλές παρτίδες Scrabble, με έξτρα χουζούρι το πρωί, με επιπλέον βιβλία και Sims και βόλτες με το αυτοκίνητο, με περισσότερο Μπιλάρα. Με Μπιλάρα, ΜΠΙΛΑΡΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ, ΝΑΙ! Και καφέ στο Φλοίσβο και σινεμά και διακοπές και ΚΑΙ ΚΑΙ! Και καταλήγω στο συμπέρασμα ότι είμαι πολύ καθυστερημένος άνθρωπος τελικά. Και πολύ τυχερός. Κυρίως το δεύτερο, πράγμα που επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι σήμερα βρήκα εξήντα ευρώ ξεχασμένα μέσα σε μία τσάντα και ένα βιβλίο αγγλικών.

κλικ εδώ
1. Drive – Deftones
2. Boys Of Summer – Papercuts
3. Dead Island Theme – Giles Lamb
4. How Deep Is Your Love – The Rapture
5. Fresh Blood – Eels

• αγάπη
• δώσε πράμα στο λαό σου
• κουλτούρα και ξερό ψωμί
• lovebuzz
• musica obscura